Hani tüm yollar Romaya çıkıyodu hani herşey mutlu olmak içindi..Oysa kandırmışız kendimizi en kolay yolu seçmişiz hep yada köşe başlarında yanlış olmuş hep kararlarımız yada çözemediğimiz şeyler dönmüş bizi aşmış hayat sonra zamanla sevmişiz yanlış kararlarımızı alışmışız onlarla yaşamaya hatta beklenmedik birşeyler olmuş acılarımızla baş etmeyi öğrenmişiz hatta dalga geçer gibi acılardan zevk almışız..Hani olur ya biber her yediğinde akar ama inadına yersin ..O Hesap :)

Hayat seni tam çözdüm derken hiç beklemediğim yerden vurdun beni..Hiç çalışmadığım yerden sordun şimdi..Mutluyum nasıl bir duygudur bu yarabbim. Şüpheler ve korkular içindeyim ..Bir numara vardır bunda diye bakınıyorum sağıma soluma ama bilmiyorum ..Nasıl yaşanır ki mutluluk yada ben mi fazla sorguluyorum diyorum kendi kendime.Mutsuz olsan ya kurtulmaya çalışırsın yada akışına bırakırsın böyle bir durumda ne yapabilir ki insan .Kurtulmaya çalışmak mı haşa ne haddimize..Akışına bırakmak mı tamamda ne olacak şimdi..

Hayat bunu da mı yapcaktın ??

(dipnot : bu yazıda herhangi bir nispet amacı güdülmemiştir ..bu mutluluğa pekte alışkın olmayan (mübalağa yapmayı severim :) ) bir bünyenin kendince kendini ifade etme yoludur )

Dönüp dönüp dolandım hep aynı yollardan ...Yorulup dinlenirken farkettim kaybolduğumu..Oysaki bilmiyordum daha aradığımın ne olduğunu ve yıllar sonra anladım birşeylerin aranmaması gerektiğini..Onlar seni buluyormuş eninde sonunda..

Bazı şeyler o kadar hassas ki söylerken hatta yaşarken bile korkuyorsun.."Vurdum turnayı gözünden" derken "ama yok yok yapamam çünkü bir çift turnaya benzerdi gözleri" deyiveriyorsun..Hem turnalar yara söylenen selamların ehemmiyetinden habersiz..Benim seni özlediğim bu kadar aşikarken herkes ,turnalar bile neden bu kadar umursamaz..

Bazen aradığın hiç bakmadığın yerde..Bazen beklediğin ışık hiç bakmadığın gözde..

Hayat bir yarıştır aslında ama biraz daha sıradışıdır bildiğimiz yarışların yanında..Her insan kendiyle yarışır ve korkularıyla..Kaplumbağa gibi sırtımızda yük diye taşırız onu ama nedense çoğu zaman ayrılamayız ..Kablumbağadan farklı olarak biz onsuz da yaşayabiliriz ama ondan çoğu zaman ayrılamayız..

Hayat bir yarıştır ve nasıl başladığın nasıl bitireceğin dalaleti sanılırken en önemli olan aradaki yolculuğundur ..Kimse foto finişle belirlemez birinin yaşamını..

Hayat bir yarıştır ve şahidi tüm insanlıkken ,kimse kimsenin umrunda değildir aslında....

İzini kaybettirir bazen aşk ve kalır insan korkular arasında..
Dindirir acımı gözlerinin ışığı ve doğarım mutluluklar arasında..

Yerim yurdum yok benim
Ben gözlerinin baktığı yerdenim
Sensiz

yarım kalan bir benim
Sen gelince

tüm hücrelerimle senim...

Bu hayattan bir sen geçtin

Bekleme odasında acılar

Gözlerim her daim ağlamaklı

Terketmeden

Son bir nefes

Ver bu odaya

Ki senle yaşamanın

Mutlu olmanın kokusunu

Unutmayayım

Son bir kez

Seslen adımı

Ki sesin yankılansın

Aklımın odalarında

Şimdi gözlerime ağlamayı öğrettim

Ki bu yaşlar

Utangaç boynunun kolyesi olsun

Bu da benden sana

Ayrılığın hediyesi olsun

-----------

Şimdi dişlerimi sıkıp

dudaklarıma kanamayı öğrettim

ki bu kızıl damlalar

körpe yanağında bir veda busesi olsun

bu da benden sana

heba edilmiş bir aşkın

son nefesi olsun...

Kan kokusu

Burnuma geliyor kan kokusu

Sevmeye engel değildir

Acı çekmek korkusu

Dikenli tellere taktık gömleğimizi

Duvarlara tırmanırken eskittik dizlerimizi

Erik ağaçlarına tırmanırken

Kaçarken bahçelerden

Düşürdük mutluluğumuzu

Tüm kokuları bastırdı

Artık geriye kaldı sadece

Kan kokusu

Doğru cevabı bildiği halde cevap hakkı verilmeyen bir çocuğum ve bana söz verildiğinde hep yanlış cevaplarım..Sınavın ortasında kırılır kalemim..Yaptığım yanlışlarla yargılamayın beni.Bende isterdim hep doğru işler yapmayı ama benim suçum mudur 3 doğrum varken tek yanlışımın size denk gelmesi..

Bende isterdim temiz kalmayı ama dünya bu kadar kirliyken bunu nasıl becerebilirdim..

Tüm renklerin siyaha yenik düştüğü bir dünyada gökkuşağı olmak benimkisi..Rengarenk olamayışımın suçlusu ben değilim...

...kendinden nefret eden adam...

Yazılarımın başlarına da koyarım 3 noktaları..Çünkü ne geçmiş peşimi bırakmaya niyetlidir ne de gelecek..Gelecek deyince ümit etmek gelir aklıma ve ümit etmekten başka birşey gelmez elimden..Hem senle yürüyen hem de sana çelme takan şeydir ümit..Belki kayıp düşüren buzda da onun payı vardır emin adımlarla yürürken..
Ümit ettiğim için nefret ediyorum kendimden ..Hançeri sırtıma inadıma kendim saplıyormuşum gibi hissediyorum..Sen benim en yakın dostumsun derken ve açarken sana en derinimi beni ordan bile yaralıyosun ..Artık korkuyorum kendimden .

Biten Bir Aşka Mektuplar - 2

Hayat divitin ucundaki mürekkep gibidir..Kimi zaman düzgün düşsede kağıda damlalar bazen mahveder tüm öyküyü ama yazdıklarına kıyamaz insan ve yırtıp atamaz kağıdı..

Bende bu yüzden unutamadım seni.Her ne kadar mahvolsada hikayemiz ,yarım kalsada birşeyler yanıbaşımda hep,içimde,kalbimde..Ve ben ne zaman başlamak istesem farklı bir hikayeye öykümüzü getirdi aklıma hep birşeyler..Zamanla tüm prensesler sen oldu yada olamadı demeli çünkü yırtıp attım hepsini..Uzun uzun yazmak isterdim sana ama kalmadı yazmaya takatim..Tükendi sözlerim..Nerdesin ilham meleğim ??

Hikayenin en güzel yeriydin sen ,bense kitabın arasına sıkıştırılmış nerde kalındığını gösteren kağıt ..Hamurumuz aynıydı ama rengimiz farklı ..Senin anlattıkların vardı benimse hayat amacım sadece sende kalmaktı..

Tutmaya çalıştı kadının elini.İzin vermedi kadın buna ve çekti kendini geriye..Bir daha teşebbüs etmedi adam.Halbuki kaç defa tutmuştu o elleri ve bırakmamaya yeminliydi..Anılar geçti gözlerinin önünden kopuk film şeritleri gibi ama herşey taptazeydi ..Boğazındaki düğümler , içindeki nefret ,gözlerindeki yaşlar ,içindeki acı gibi..Kendine anılarında bu kadar yakın olanın şimdi elinden kayıp gitmesine üzüldü ve hayalleriyle gerçekler arasındaki bu tezatlık kafasını bulandırdı.Sölenmeye çekindi o son sözü zaten kelimelerin bittiği yerdeydi ama gözlerinden süzülen yaşlar son noktayı koydu düştüğü tozlu yola..Sizde biten bir aşkın son perdesini izlediniz..

İnsan balçıktan yaratılmıştır derler..Bundan mıdır yaşadıklarımız iz bırakır bizde..Kimi zaten bir testi oluruz dünya pınarında dolar dolar taşarız bazen de dibi delinir hayat suyunu içimizde tutamayız..
Tutan ele göre şekil alırız..Yada bir şekil bulamayız..
Aşk ateşi yakar adam oluruz yada fazla yanar iflah olmayız..

Biten Bir Aşka Mektuplar

Sen bu satırları okurken ben hala hayatıma devam ediyor olacağım..Hiçbirşey değişmeyecek hayatımdan..Monotonluğundan birşey kaybetmeyecek veya sen gelip sarılmayacaksın sıkı sıkı..Ama bu bir hayal dünyası ve ben sensiz geçen gecelerimde dizginleyemem yüreğimin bozkırlarında onları..Sıkı sıkı sarıldıktan sonra yüzüme bakacaksın ve yüzümdeki kızarıklıkları farkedeceksin.Yok bunun biyolojik veya fizyolojik bir açıklaması..Varsa bile ben inanmıyorum .Sen gülsün ve var senin de her gül gibi dikenlerin..Değdi senin seven yerlerime ve kanıyorum..Dışada vuran yanaklarımdaki allar..

Gerçek olan hiçbirşey yoktu aslında duymadım sesini ,görmedim yüzünü..Kandırmaya çalışıyorum kendimi ama inanmak zor her sabah aynı sancıyla kalktığım için ..

Sesini duymadım belki ..Yüzünüde görmedim..Tutmadım ellerini..Hissetmedim sıcaklığını ama bu iç çekişlerim ..Onlar da mı yalan ?? Başka sesleri sustursan belki sende duyarsın onları..

Duyduğum sesin değildi belki veya ben hayal ettim yüzünü ..İnanırdım yaşadıklarımızın yalan olduğuna ah şu anılarda olmasa..

Bu yazı tamamen kurgudur fakat gerçek olma payı vardır..

Acıyla haykırdı adam ..İçindeki sesi bastırmaya çalışırcasına..Görmek istemediği yüzler dönüyodu gözlerinin önünde..Kaçtı ,koştu sokaklarda ..Karanlıktı her yer..Zifirinin lugatta manası neyse durumu oydu ama kaçamıyordu gözlerindeki gözden..Bu adam kim ,sokakta yanımızdan geçtimi hiç ,hiç gördünüz mü gözlerindekini veya duydunuz mu onun susturamadığı sesleri..Yada o adam veya kadın siz misiniz ??

Ne derler bilirsiniz: İnsan hep kendi için iyi olanı yapmaz.Bazen en kötüsünü de yapar. Aklındaki o tuhaf sesi dinler ve birden geç kaldığınızı anlarsınız çünkü o yanlış sestir. Aşk size bunu yaptırabilir.

Düşüyorum

Dibe vurmak korkusu olmadan

Düşüyorum

Olduğum yaşama bağlı kalmadan

Düşüyorum

Bitmekle,başlamak

Başlamakla devam etmek

Devam etmekle bitmek arasındayım

Hiç olmağım kadar özgürüm

Nefesim ciğerime baskı yapmıyor artık

Sıkkın yürekler gibi nefes almıyorum sık sık

Düşüyorum

Hiç olmadığım kadar mutluyum....

Madem adımımızı attık bu dünyaya, değişeceğiz.Bir rüzgar escek yapraklarımızı uçurcak,bir selle beraber kayalar vurcak gövdemize yaralanacağız ama yine o doğa iyileştircek yaralarımızı..Güneş vurmuyosa tenimize nasıl umutla bakacağız güne..
Madem hayattayız, nefes alıyoruz..Sevgide hayatın bir parçası o da acı vercek . O da belki birgün mutlu etcek ama sırf sevebildiğimiz için mutlu olacağız bazen ,bazende sevgimize kahredeceğiz." Kalemin kağıdı sevdiği gibi seviyorum kirlenmek pahasına " diyecek belki kalemimiz ,dilimiz..Ama yine o kalem belki bize şekil vercek .Bir yüz olacağız ,bir ağaç,bir ev olacağız belkide bir kalp...

Heartsinatlantise Açık Mektup -2

Sevgili dostum, arkadaşım, kardeşim can yoldaşım hia, umarım PTT bir güzellik edip "yahu mektup postada kaybolmuş" ifadesini gerçeğe dönüştürüp, bi önceki mektubun eline geçmesini önlemiştir. Aldıysan da dikkate alma onu şaka yaptık ki olm biz sana yatağın yastığın hepsi yerinde. Seni nasıl sevdiğimizi bilirsin. Tüm ev halkı olarak geçmişe bi sünger çekelim dedik canım arkadaşım. Bu mektubu Ankaraya dönmen için tüm ev halkı adına en yakın arkadaşın olarak ben yazıyorum...

Heyyytt bee can yoldaşım kardeşim oda arkadaşım öyle özledim ki seni ne günlerimiz oldu seninle, sabaha kadar oturup muhabbet etmelerimizi, dertlerimizi paylaşmamızı özledim, gerçi ben anlatırken hep uyuyakalırdın, uyumasanda moral vereceğin yerde "la olm sen de ne mal adamsın" gibi; üzerimde negatif etki yapan ve senin gözümde en az karşımda "yo yo dostum" diyen bir hop-hopçu gibi görünüp sinir olmama sebep olduysan bile seviyordum seni. Hatırlar mısın hasta oldğunda sabaha kadar başında beklemiş ateşini düşürmeye çalışmıştım, düşmeyince de seni eczaneye götürmüştüm. Senden kaptığım virüslerle yatağa düşmemden sonra senin zerre kadar umrunda olmayıp "la olm geberiyorum bi su getir la" diye ben yatakta kıvranırken "la kalk kendin al benim çıkmam gerek kızla buluşacağım" demen de benim için önemli değildi aslında iyileştikten sonra azını burnunu kırdığım için özür dilerim arkadaşım hia, çok pişmanım. Heeey heyyy eskilerden bahsedince çok duygulandım bak.

Lafın özü arkadışm tek ben değil tüm ev halkı özledi seni. Evdeki kedi bile özledi la seni. Valla bak. Dün sabah baktığımda hani o pis kokan çorapların var dı ya onlarla oynuyordu bugün de en sevdiğin lacivert t-shürtün vardı patilerinin arasında bir iki tırmık atıp parçalamış ama önemli değil, kedi işte. Eline nerden geçirdiyse yaramaz şey.

Neyse mektubumda sona yaklaşırken bi daha çağrı yapıyorum hia sana: Dön Ankaraya. Olm dön bak. Dön gel lan. Dönüyo musun?? Gel artık bak. Gelirsin değil mi bir kaç güne? Valla İskenderuna kadar gelir azını burnunu kırarım hia ev kirası su faturası elektrik parası doğalgaz faturası hepsi birikti ödeyemeyoruz lan gel bize olan borçlarınla kapatalım şu faturaların borcunu bu işi tatlıya bağlayalım. Yukarıda yazdıklarımın alayı da yalandı. Neyini özleyecem lan senin o pis kokunu mu iğrenç horuldamanı mı? T-shürtünü de biz verdik kediye.

En kısa zamanda Ankaraya dönüp borçlarını ödemen dileğiyle.

Sevgiler...

Derinlerinde saklı gözlerimde kanlı yaş

Sen içinde aklım ölmekte bir telaş

İsyan kalbim içimdeki savaş

Yavaş yavaş karardı gökyüzüm

Dikenlerim mi vardı kimse kalmadı hoş

Gözlerimde gece kimse bakmadı loş

Ben kayıp şehirlerimde tek kanatlı kuş

Uçtuğum ufuklara güneş açmadı

Bu şarkıyı dinliyorum şu anda ve benim için önemi benimde tek kanatlı kuş diye bir şiirimin olması..Hatta sevdiğim bir arkadaşım devamını istemişti daha yazamadım en azından şimdilik...