...içimden şehirler geçiyor...

Bu yazıyı yazmak bugün İskenderuna giderken otobüste geldi aklıma nede olsa bende bi şehrin içinden geçiyordum..Bu şarkı uzun zamandır dinlemesemde sevdiğim şarkılardan birisi.Belki çoğu kişi bilmez bilenlerinde yeterince anladığını düşünmüyorum...Bu da sanırım Feridün Düzağaç'ın bir albümüne Orjinal altyazılı adını vermesinin nedeni...Otobüs yolculuklarında eğer yalnızsanız mesafe o kadar da önemli değil,düşünme fırsatı bulursunuz..Düşünmek insanı kendisinden uzaklaştırır ki insan kendinden uzaklaştıkça acılarından kurtulur..

Aslında bu yazıyı yazmayı planladığım ruh halim daha farklıydı ki sonra yazarken değişmiş ki kendimi çok kasmışım ...Şu anda o zamanda değilim tarih değişti belki de bende ama hala içimden şehirler geçiyor..Olduğu yerde huzuru aramak varken farklı koordinatlarda macera peşinde koşmak bizimkisi..Herşey gerçek olma iddiasını sürdürürken ben en yalanlarını seçiyorum kendimize gerçek olarak..Öle salak bi ruh halinde içindeyim şimdi yani şimdi daha ii gibiyim arada geliyolar bana işte aklım gibi..İçimden şehirler geçiyor .Şehirlerarası bir otobüsün penceresinden sensiz bi gecenin yada gündüzün nasıl olduğunu seyrediyorum kimi zaman ..Kimi zaman sabit bünyemde evimin penceresinden ,sensiz bir yer nasıl yuva oluyor onuda anlayamıyorum,izliyorum aynı manzarayı..İnsanlar geçiyor sokaktan sensizliğimden habersiz...İmla kurallarının ,noktalama işaretlerinin arkasına saklanmış bir huzuru arıyorum kuralları pek bilmediğim için aramızda ii değil onlarla bi türlü bulamıyorum.....

5 TEMMUZ-- İSKENDERUN'UN DÜŞMAN İŞGALİNDEN KURTULUŞU (BENİM KALBİM NE ZAMAN KURTULCAK SENİN İŞGALİNDEN)

Pek sanatsal bir başlık oldu ve onun ötesinede geçmedi.Bazen insan birşeyleri sırf güzel olduğu için yapar ya bu da onlardan birisi işte..Evet bugün İskenderun'un kurtuluş günü ve dolayısıyla bugün akşam itibariyle eğlenceler başlayacak ..Daha önceki senelerde Seda Sayan vb. yurdumuzun güzide sanatçıları geldiği için bu seneden pek bir ümitliydim(!) Gerçi ilk gittiğimde Athena ve Kıraç vardı ama işte ondan sonra bu performans devam etmedi..Ama bu sene Kıraç ın ve yanlış hatırlamıyorsam Funda Arar'ın geldiğini duyduğumda(Yeşill'e sevgiler)pek bi sevindim..Gerçi Çilekeş'i falan ümit ediyordum ama Gülşen'i falanda getirebilirlerdi..Gelmez demeyin "ya tutarsa ya tutarsa Gülşen İskenderuna gelirse" :D ..Bu sıralar üzüldüğüm,kafama taktığım çok şey oldu fakat beni sevindiren,yüzüme güneşi doğduran şeylerde olmadı değil..."Güneşin olduğu yerde gölgede vardır" diyerek Polyannacı bi yaklaşım sergiliyoruz gene pek yapmadığım şeylerdir ama olan güzel şeyler kötülerden daha bi süreklilik göstereceğe benziyor....İnşallah olacak güzel şeyler kalbimi karamsarlığın işgalinden kurtarır....

HEPİNİZE MUTLULUKLAR ......BENDEN :)

KARDEŞİM ÖZLEDİK SENİ :(( HEMDE ÇOOOOOKKKK...

Lise 2 de başladı senle dostluğumuz.Gerçi ilk olarak arkadaştık sonra dost olduk sonrada kardeş..işte kadermiş durduramadık önünü..Lise 2-3, İhsan hocanın kursu ,dersane derken iyice bağlandık birbirimize..Aşk denen birşey gerçekten varsa bile bizimkisi ondan öteydi çünkü şimdi farkediyorumda sen varkende bir sevdiceğim yoktu ama yalnızlık bana bu kadar zor gelmiyodu.Kendimi darda hissettiğimde yanına gelirdim,arardım her koşulda sana ulaşmanın bir yolunu bulurdum..Şimdi öyle hissettiğimde,özellikte bir dönem çok baktım telefonda T harfine ve C harfine(taner ve cocukozgur) arada gözüme ilişiyor ne kadar sıyrılıp gider gibi olsanda hayatlarımızdan birşey seni bize hatırlatıyor...Pitihlede konuşurduk aslında unutmak hiç istemiyorum,unuttuğumu hissettiğimde bile huzursuz oluyorum..Acın bile bir başka güzel bea kardeşim..En son görüştüğümüzde senle Kızılay Yapı'nın önü,Sakarya,Kurtuluş çok güzeldi :) biz saçlarımızı kestirmiştik her ne kadar sen Serhanı önce görmüş ve haberini almışsanda beni ilk kez o zamandan sonra kısa saçlı görmüştün..Aklımda kalanlar Serhan'ın Kurtuluştaki evde seni kaybettiğimizi söleyişi,msn de en son görüşmemiz (keşke atlayıp gelseydim diyorum size) son gününde telefonumun kapalı olup senin yanında olamayışım...Çok şey var aslındada son zamanlara dair bunlar geliverdi aklıma....Senin taziyeni foruma yazarkenki kadar olmasada duygulandım,yaşarıverdi gözlerim...Seni özledik,unutmayacağız,unutturmayacağız....

gecenin rengi gibi siyahtır hüznümüz,sevincimiz,mutluluğumuz...her türlü duyguya siyah rengini katar öle severiz...uzun zamandır ilk kez bişeyler yazıyorum kalemi mi paslanır insanın,ruhu mu... atalım içimizdeki pası ...birazda zorlamayla oluyor bunlar ..zorlamasalar zaten birşey yapacağım yok ..tek yaptığım şey sevmek ..ondanda korkar oldum ,temiz kalan tek tarafımızdı onuda yalanlara kurban etmeyelim ...aslında pek alışkın değilim düz yazı yazmaya ,anlatmaya ..benim işim şiir ,biras saklamak sadece beni tanıyanlar anlamalı ama işte insan dolunca yakın ,uzak demeden anlatmak istiyor ...bi nevi iltihap döktük içimizden..bu sıralar çok hissettim,çok yaşadım bunu...iisiyle kötüsüyle geçti işte...bu kadar şimdilik ...bi şiir ekleyecektim sonuna ama çok uzun ve şiir o kadar anlamlı ki bölmey kıyamıyor insan..onun için sadece başını koyuyorum herşey başladığı gibi devam edermiş ya onun için...sizinde mutluluklarınız başladığı gibi devam etsin ve güzel şeylerin artık sonu olmasın...
GÖRÜŞMEK DİLEĞİYLE
O kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,arkalarında doldurulmasımümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.