Matematik her zaman doğruyu göstermez
Senle ben
Ayrı ayrı birken
Toplamımız iki etmez
Farklıyken herşeyimiz
Kesişen noktalarımız o kadar çokturki
Bir hayat kümesi yeter bizi almaya

Önce aşk gelir

Peşi sıra

Ya karanlık

Ya aydınlık

Misafir rızkıyla gelirmiş

Her aşk kendi kaderini çizer

Aşk bir misafir

Ya geçici

Ya kalıcı

Gelen mutluluk getirir

Gidense sancı

Sen hep yanımda kal

Olma bana yabancı

Olmak...

Varolmak
Varlığında huzur bulmak
İnsan olmak
Hayatın sana attığı her tekmede
Önce bir derin nefes alıp
Sonrada yeniden başlamak

Bir hayata gark olmak
İçerine ince ince sızan hayallerle
Başka birisi olmak
Bir olmak
Tek etten kemikten yaratılmamış insan
Ki onlar bile bütünleşirken
Ruhlar neden bir olmasın

Hem bir olmak
Hem sen olmak
Nefes alırcasına kolay
Son nefesi verircesine zor
Sensiz olmak

senle olmanın en derin zamanları bunlar

Senli olup sensiz olmak duygusu

gözlerime bakma

sensiz onlar çok durgunlar

sözlerimi kaale alma

sensiz onlar oldukça suskunlar

nefes almanın en zor zamanları bunlar

en dipte olma halleri

gidişler çok

dönüşler yok

susuşlar çok cesur

kelimeler korkak

görmek olabildiğince imkansız

sadece gözleri kapatarak

git

adım adım

saniye saniye

bu anı yaşamama izin ver

bir iz bırak

gerekirse canımı yakarak...

Anlamsız Bir Şiir,Belki de Bir Çok Şey Anlattığından...

Yollara düşmek vakti şimdi
Hem vuslata yaklaşmanın sevinci
Hem hiç bir yerde olmanın özlemi

Yitirdiğini bulmak gibi
Varıp ta oyalanmak gibi
Dilediğini cebine atıp
Gereksizliklerden kurtulmak gibi

Yaşadığını anlatmaktan bazen sıkılır insan
Bazen de yaşadığından
O yüzden düşer satırlarına
Sancısı başka hayatların

Sevipte sarılmak gibi
Düşünmeden konuşmak gibi
Kaçmaktan yorulunca
Dönüpte savaşmak gibi

Emanetti sevdalar yüreklere
Doya doya sevemedik
Göz kapatıp açar gibiydi
Vaatlerde bir ömür sürecek sevdalar

Noktaladık tüm cümlelerimizi
Uzadıkça korktuk büyüyen hayallerimizden
Kimse güvenmiyordu aslında diğerine
Yada bir bakımdan kendine
Hangimiz önce çekcek silahını yarışındaydık
Seni seviyorum dediğimiz günde kaldık...

Armutun iyisini yiyenler nerdeler?

Yada kurnaz tilkiler?

Sadece reklam olsun diye dağıtılan oyuncakları mı kaldı fokların?

Yapılan Muhabbette mi adı kalacak geyiklerin?

Mülteci kamplarına koyar gibi tıktınız

Hayvanat bahçelerine

Dünyanın güzel olan herşeyine

Yaptığınız gibi

Kürklerinizin değeri parayla ölçülemez çünkü onun değeri bir hayvanın canı.

Utanmayacak mısınız küçük çocuğunuz anne yada baba bu ney dediğinde?

Veya utanmayacak mısınız bu kıyımın bir parçası olduğunuz için ?

Sırrım yok .Söylenmemesi gerekenleri salıverdim içimden..Kilidim yok girmemesi gerekenler bile girdi kalbime.Hayat ,heybetli bir kapının aralığından fırlayan odun alevi,içerde ne beklediği düşünülmeksizin hep çekici..Yarın yaşamaya kolay , düşünmeye zor .Dünse geride mi kalmalı yoksa sırttamı taşınmalı bilen yok..Bugünse hediye ama hediye edilen şey bizim umut ettiğimiz mi yoksa sadece düşünülmekten ötürü mü mutlu olmaya çalışacağız hep.. Bildiğimi söyledim ama anlattıkları bile yeni soru işaretlerinin habercisi .Bilmemek heyecan ,bilmekse zor ..Ama hangisini hangisine tercih edilmesi gerektiğini bilmiyorum..

Bülbül Ömrün Kıyar Bir Gül İçin

Ateş Böceği Pervanesidir Ateşin

Ben yansamda için için

Demem senin için yanarken niçin

Kimileri uzaktan aşka inanmazlar hatta daha ileri gidip gözden ırak , gönülden de ırak demeye yeltenenlerde vardır ama o bahsi geçen göz hangi gözdür..Görmek anlamında mıdır söylenenler yoksa gözden çıkarmak mıdır asıl söylenmek istenen..

Özlem bir aşkın alevidir ve sıcak tutar aşkı..Özlemek için uzak olmak ta gerekmez zaten seven insan her an özler yanıbaşında gözünün önünde dahi olsa .

Uzaklık bitirir aşkı ..İnsanlar manevi anlamda uzaklaşmaya başladığında o bir aşkın bitişinin başlangıcıdır hatta o insanlar başlamamıştır bile sevmeye ..

İki günlük ilişkilerin iki yüzlü sevdalıları olmaktan öteye geçemezler.Aslında hiç sevmediklerini kendilerine bile itiraf edemeyen...

Uzakta olsan seviyorum seni , yakınımda da olsanda özleminden yakınmasam da ...sçs

Suskun anları vardır hayatın..
Öyle susarki evet ,hayır ,tabiki ,olamazlarla anlatmaya çalışır derdini..Zaten uzatsada kelimeleri ne anlatmaya ne de kurtulmaya çalışmaya değmez ki..

Konuşkan zamanları vardır hayatın.. Sussan içinde durmaz ,konuşsan kelimelerine sığmaz..

Ama hayat özünde basittir ..Çok konuşsan bitmez ,az konuşsan yetmez...

Hayat izdüşümleri bıraktı hayatımda ,her düştüğüm anda.Damgalanmış gibiydim.Ya birisi beni çok seviyordu yada ölesiye nefret ediyordu..Kestiremedim.

Bazen sevildiğimi düşündüm tıpkı bir anne sevgisiyle ..Hasta evladına zorla ,burnunu tutarak şurup içeren..Koşan evladını takipte birşeyler yedirmek için zorla..

Ama her zaman devam etmedi bu fikir ..İsyanlardaydım ama korkarak ve itaat ederek..Biliyordum bana bu kaderi tayin edeni ..İnançlıydım ama insanım ya neden demekten kendimi alamıyordum..Hani olur ya bazen o iyi niyetin ardındaki kandırılmışlık duygusu..Düşünmeden edemiyordum ama düşündüğüm içinde kendime kızıyordum..

Şimdi anladım neden buraya sürüklendiğimi..Yada şöyle anlatayım biz veririz kararları ama hayat bizim dışımızda kendi kararlarını verir ,çünkü bizim dışımızda bir iradesi vardır hayatın ve dışımızdaki kişilerin ..Biz kararlar almaya çalışsakta dışımızdaki hayat bizim kararlarımıza karşı durarak yada onaylarak bizi olmamız gereken yere yönlendirir..Burası son durak mıdır bilemiyorum ama bildiğim olmak istediğim yerin burası olduğu ..

Hani tüm yollar Romaya çıkıyodu hani herşey mutlu olmak içindi..Oysa kandırmışız kendimizi en kolay yolu seçmişiz hep yada köşe başlarında yanlış olmuş hep kararlarımız yada çözemediğimiz şeyler dönmüş bizi aşmış hayat sonra zamanla sevmişiz yanlış kararlarımızı alışmışız onlarla yaşamaya hatta beklenmedik birşeyler olmuş acılarımızla baş etmeyi öğrenmişiz hatta dalga geçer gibi acılardan zevk almışız..Hani olur ya biber her yediğinde akar ama inadına yersin ..O Hesap :)

Hayat seni tam çözdüm derken hiç beklemediğim yerden vurdun beni..Hiç çalışmadığım yerden sordun şimdi..Mutluyum nasıl bir duygudur bu yarabbim. Şüpheler ve korkular içindeyim ..Bir numara vardır bunda diye bakınıyorum sağıma soluma ama bilmiyorum ..Nasıl yaşanır ki mutluluk yada ben mi fazla sorguluyorum diyorum kendi kendime.Mutsuz olsan ya kurtulmaya çalışırsın yada akışına bırakırsın böyle bir durumda ne yapabilir ki insan .Kurtulmaya çalışmak mı haşa ne haddimize..Akışına bırakmak mı tamamda ne olacak şimdi..

Hayat bunu da mı yapcaktın ??

(dipnot : bu yazıda herhangi bir nispet amacı güdülmemiştir ..bu mutluluğa pekte alışkın olmayan (mübalağa yapmayı severim :) ) bir bünyenin kendince kendini ifade etme yoludur )

Dönüp dönüp dolandım hep aynı yollardan ...Yorulup dinlenirken farkettim kaybolduğumu..Oysaki bilmiyordum daha aradığımın ne olduğunu ve yıllar sonra anladım birşeylerin aranmaması gerektiğini..Onlar seni buluyormuş eninde sonunda..

Bazı şeyler o kadar hassas ki söylerken hatta yaşarken bile korkuyorsun.."Vurdum turnayı gözünden" derken "ama yok yok yapamam çünkü bir çift turnaya benzerdi gözleri" deyiveriyorsun..Hem turnalar yara söylenen selamların ehemmiyetinden habersiz..Benim seni özlediğim bu kadar aşikarken herkes ,turnalar bile neden bu kadar umursamaz..

Bazen aradığın hiç bakmadığın yerde..Bazen beklediğin ışık hiç bakmadığın gözde..

Hayat bir yarıştır aslında ama biraz daha sıradışıdır bildiğimiz yarışların yanında..Her insan kendiyle yarışır ve korkularıyla..Kaplumbağa gibi sırtımızda yük diye taşırız onu ama nedense çoğu zaman ayrılamayız ..Kablumbağadan farklı olarak biz onsuz da yaşayabiliriz ama ondan çoğu zaman ayrılamayız..

Hayat bir yarıştır ve nasıl başladığın nasıl bitireceğin dalaleti sanılırken en önemli olan aradaki yolculuğundur ..Kimse foto finişle belirlemez birinin yaşamını..

Hayat bir yarıştır ve şahidi tüm insanlıkken ,kimse kimsenin umrunda değildir aslında....

İzini kaybettirir bazen aşk ve kalır insan korkular arasında..
Dindirir acımı gözlerinin ışığı ve doğarım mutluluklar arasında..

Yerim yurdum yok benim
Ben gözlerinin baktığı yerdenim
Sensiz

yarım kalan bir benim
Sen gelince

tüm hücrelerimle senim...

Bu hayattan bir sen geçtin

Bekleme odasında acılar

Gözlerim her daim ağlamaklı

Terketmeden

Son bir nefes

Ver bu odaya

Ki senle yaşamanın

Mutlu olmanın kokusunu

Unutmayayım

Son bir kez

Seslen adımı

Ki sesin yankılansın

Aklımın odalarında

Şimdi gözlerime ağlamayı öğrettim

Ki bu yaşlar

Utangaç boynunun kolyesi olsun

Bu da benden sana

Ayrılığın hediyesi olsun

-----------

Şimdi dişlerimi sıkıp

dudaklarıma kanamayı öğrettim

ki bu kızıl damlalar

körpe yanağında bir veda busesi olsun

bu da benden sana

heba edilmiş bir aşkın

son nefesi olsun...

Kan kokusu

Burnuma geliyor kan kokusu

Sevmeye engel değildir

Acı çekmek korkusu

Dikenli tellere taktık gömleğimizi

Duvarlara tırmanırken eskittik dizlerimizi

Erik ağaçlarına tırmanırken

Kaçarken bahçelerden

Düşürdük mutluluğumuzu

Tüm kokuları bastırdı

Artık geriye kaldı sadece

Kan kokusu

Doğru cevabı bildiği halde cevap hakkı verilmeyen bir çocuğum ve bana söz verildiğinde hep yanlış cevaplarım..Sınavın ortasında kırılır kalemim..Yaptığım yanlışlarla yargılamayın beni.Bende isterdim hep doğru işler yapmayı ama benim suçum mudur 3 doğrum varken tek yanlışımın size denk gelmesi..

Bende isterdim temiz kalmayı ama dünya bu kadar kirliyken bunu nasıl becerebilirdim..

Tüm renklerin siyaha yenik düştüğü bir dünyada gökkuşağı olmak benimkisi..Rengarenk olamayışımın suçlusu ben değilim...